Johan Joren, nieuw in het bestuur

jj

 

 

Hij is 51 jaar en geboren en getogen in Eelde in de kop van Drenthe. ‘Ik ben op school geweest in Eelde en Groningen, heb in Assen en Meppel gewoond en tenslotte in Nijmegen terecht gekomen.’

Ooit is hij begonnen in de verzekeringswereld bij Unive en waarna hij 10 jaar zelfstandig ondernemer is geweest. In 2002 is hij  bij de Gamma organisatie terecht gekomen en is daar 13 jaar manager geweest. Vanwege de crisis helaas nu een tijdje zonder werk.

‘Naar aanleiding van een kleding inzamelingsactie kwam ik bij de Stip terecht. Door Willy Arts van Tandem ben ik in contact gekomen met mensen van de WAL; Hans Lieskamp, en dat klikte meteen heel goed.’ Hans wilde hem graag betrekken bij de WAL waarna hij  eerst even de tijd heeft genomen om er over na te denken. Sinds kort dus bestuurslid en betrokken bij het opzetten van alle plannen die er zijn voor de korte en ook lange termijn.’
Johan had aanvankelijk geen idee waar aan hij begon. ‘Het is wel veel meer dan dat ik had gedacht’, zegt hij, ‘Echt heel leuk en dan heb ik nu het voordeel dat ik er veel tijd aan kan besteden. Wel heel veel nieuwe aspecten, zoals gesprekken met de gemeente. Dat is nieuw voor mij en vind ik  heel interessant. Ik leer daar wel weer heel veel van. Ik was dan ook vanaf het eerste moment heel  enthousiast en wordt dat alleen maar meer.’

Wat zijn jouw kwaliteiten die jij inbrengt in de WAL?
‘Ik hoor terug dat ik veel bijdraag in het creëren van rust binnen het bestuur.  Als manager bij de Gamma stond ik er al bekend om dat ik met bijna iedereen goed op kon schieten, jongen, oud en binnen alle diversiteiten. Ik gun iemand altijd het moment om ergens van te leren en zie mijzelf als stress bestendig.

Met name in het organiseren van iets nieuws of het verder uitbouwen van iets bestaands liggen mijn kwaliteiten. Ik doe dat bij voorkeur op basis van het verkrijgen van draagvlak onder alle betrokken mensen die met de verandering te maken hebben. Daarbij kun je van alles zelf bedenken maar ik gun een ander graag de credits wanneer de dingen ook daadwerkelijk slagen.’
Sinds hij zonder werk zit heeft hij alle tijd gehad om na te denken over wat hij verder zou willen.
Johan: ‘Ik heb toen wel gezegd dat ik iets totaal anders zou willen zonder precies te weten wat dat dan zou zijn. Ik heb natuurlijk jarenlang in een roes gezeten van presteren-presteren. Dat is hier natuurlijk ook wel een beetje zo maar op een heel andere manier, het is hier toch meer ‘voor elkaar met elkaar’.
Het moet een gezonde drive zijn en dat vind ik hier in de WAL wel terug. Hier gaat het er ook om dat je elkaar waardeert. Dat kende ik niet zo. Je moest altijd maar hardlopen en van de successen die je had, kon nauwelijks genoten worden want onmiddellijk stond er weer wat nieuws op het programma. Dat gaat hier op een geheel andere manier. Ik kom er achter dat ik dit wel heel erg leuk vind.
Wanneer ik een baan ga vinden, wil ik dit zeker blijven doen. Ik denk zelf altijd graag in de positieve sferen en dus ga ik er van uit dat het ook dan zal gaan lukken.’

Wat zijn dingen in de toekomst waar hij zich mee bezig houdt?
‘Met name voor de vrijwilligers de duidelijkheid creëren waarmee ze zelfstandig kunnen werken. Toen ik hier kwam, zag je vooral dat iedereen zijn dingetje deed met alle goede bedoelingen maar we miste vooral structuur. En die structuur moet een rode draad zijn waar iedereen houvast aan heeft en waar iedereen wat mee kan. Samen met Willy Arts ben ik bezig om te zorgen dat er een stuk kwaliteitsbewaking komt in de WAL zodat iedereen op haar of zijn eigen manier vooral veilig en voldoende gewaardeerd kan werken. Geen haantjes maar iedereen gelijkwaardig. Dat is wel de uitdaging die ik mijzelf heb gesteld.

Wat betreft de bewoners van Lindenholt is een van mijn doelstelling om vooral meer bekendheid te krijgen. Voordat ik hier betrokken bij raakte had ik absoluut idee van het bestaan van de WAL.  Nu vraag ik mij af hoe dat kan. Ik denk dat dat te maken heeft met een bepaalde gemêleerdheid in de wijk. Een deel van de inwoners hier in Lindenholt, ook behorende tot onze doelgroep, zijn veel  ouderen en vereenzaamden en bewoners van niet Nederlandse afkomst. We moeten nadenken over de wijze waarop we mensen weer actief en betrokken kunnen krijgen, als ze dat zouden willen natuurlijk.’
Gedurende zijn werkzame leven heeft Johan te maken gehad met alle veranderingen die er gaande zijn in de samenleving. ‘Je krijgt als manager bijvoorbeeld de simpele opdracht om een aantal medewerkers te lozen. Wanneer ik het dan op zo’n manier kon doen zodat niemand gedwongen ontslagen hoefde te worden en volgens natuurlijk verloop deze doelstelling kon halen, heeft dat me wel veel voldoening gegeven.
Hier zie ik het ook terug, zoveel verschillende mensen die bezig zijn en dan is mijn bijdrage om daar een eenheid van te smeden, een familie van te maken. Ik zie me zelf als een mensen-mens en probeer binnen het geheel juist van iemands kwaliteiten gebruik te maken.

Op dit moment wordt er door het bestuur vooral op langere termijn gedacht en denken we aan hele concrete plannen. We zijn nu bezig met een driejarenplan om de WAL volledig zelfstandig te krijgen.

Kijken we nog verder vooruit dan willen we het pand op een andere plek, meer naast de sporthal Hortsacker en het gebied verder ontwikkelen voor bewoning voor ouderen en hulpbehoevenden om juist de binding met de wijk te houden en niet te hoeven zeggen: sorry we kunnen u niet verder helpen zoek het maar uit elders in de stad. Dat is wel het grote doel, de droom die we hebben. Het hart van Lindenholt, dat zouden we eigenlijk graag willen worden.
We hebben het in de samenleving veel over ‘kanteling’ maar toch zien we dat in de praktijk veel te weinig. Bij de gemeente en de zorg maar ook bij bewoners zien we nog te veel dat er achterover wordt gezeten. Dat moet ook weer veranderen en dat zie ik ook als een uitdaging. Dat de bewoners meer in de ‘lead’ zijn en zich niet alles voor laten schrijven. Ik zie het als een zoektocht waarbij je vooral ook een lange adem moet hebben. Wij willen vernieuwend zijn om het als bewoners echt te gaan doen. Transparant zijn in het uitspreken wat je wil en waar je naartoe wil is een voorwaarde. Vandaar dat we eigenlijk ook altijd zeggen, in de organisatiepiramide zit het bestuur bovenin, wij hebben het omgedraaid, hier zit het bestuur onderin en faciliteert wat de bewoner wil.

Tekst en foto’s: Gerard van Bruggen